Küresel Dalga, Yerel Mücadele ve Üretimin Yeni Yolu

Her yeni hafta, ekonomide ve sanayide birbirinden farklı gelişmeleri aynı potada erittiğimiz bir tablo sunuyor. Küresel finans kuruluşlarının attığı adımlar, bölgesel OSB’lerin üretim ve yatırım hamleleri, enflasyon baskısı altında şekillenen piyasa dinamikleri ve ihracat pazarlarında başlayan yeni dengeler… Tüm bu başlıklar bize aslında aynı gerçeği hatırlatıyor: Dünya hızla değişirken Türkiye’nin üretim gücü, doğru stratejilerle ayakta kalmaya devam ediyor. Örneğin IMF’nin bu hafta Burkina Faso ile vardığı 32,7 milyon dolarlık finansman anlaşması, yalnızca Afrika’da bir ülkenin bütçe dengesi hikâyesi değil. Aynı zamanda küresel sistemin kırılgan ekonomilere sunduğu yönlendirmelerin hâlâ ne kadar belirleyici olduğunu gösteriyor. IMF Misyon Şefi’nin bütçe disiplini ve FATF kriterlerindeki ilerlemeyi övmesi, hem gelişmekte olan ülkeler hem de yatırımcı çevreleri açısından istikrar arayışının sürdüğünü ortaya koyuyor.
Tam da bu noktada, Türkiye’nin kendi makroekonomik fotoğrafına baktığımızda, önümüzde duran en büyük sorunun para arzı ve enflasyon ilişkisi olduğunu görüyoruz. Talep baskısından ziyade, artan maliyetlerin ve genişleyen para tabanının fiyatlar üzerindeki etkisi belirginleşiyor. Ücretli çalışan sayısındaki artışın da gösterdiği üzere, istihdam tarafında güçlü bir hareketlilik olsa da üretici kesim aynı hızda ilerlemekte zorlanıyor. Üretim maliyetlerindeki yükseliş, döviz baskısı ve finansmana erişim gibi faktörler hâlâ sanayicinin temel gündemi.
Bu hafta iş dünyasından gelen açıklamalar da fotoğrafı destekliyor. Sanayi odası başkanları yeni dönemde yatırım ortamının iyileştirilmesi, destek mekanizmalarının hızlandırılması ve teşvik sistemlerinin yeniden ele alınması gerektiğini altını çiziyor. Özellikle Adana Sanayi Odası’nın dile getirdiği, uzun süredir beklenen yeni teşvik sisteminin artık kaçınılmaz olduğu vurgusu dikkat çekici. Çünkü bölgelerdeki yatırım eğilimleri, mevcut teşvik yapısının üretim ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığını ortaya koyuyor.
Bölgesel sanayi hareketliliği yalnızca Adana ile sınırlı değil.

Bolu OSB’nin yatırımları artırma ve yeni üretim alanları açma hedefi, Anadolu’daki üretim iştahının canlılığını gösteriyor. OSB yönetiminin turizm gelirlerini de destekleyecek vizyon ortaya koyması, şehirlerin artık tek bir sektöre bağlı gelişim yerine çok yönlü kalkınma modelleri arayışında olduğunu kanıtlıyor. Öte yandan ihracat pazarlarının değişen haritası da iş dünyasının ajandasındaki diğer önemli unsur. Orta Doğu hâlâ Türk ihracatçısı için lokomotif konumunu korurken, Kuzey Afrika ve ABD pazarlarında güçlenme eğilimi hızlanıyor. Bölgesel birliklerin ve sektörel derneklerin sahada daha fazla yer alması, ticaret diplomasisinin önemini her geçen gün artırıyor. Bu hafta yapılan değerlendirmelerde, ihracatçıların rekabet gücünü artırmak için özellikle lojistik maliyetler, pazarlama desteği ve finansman erişiminin öne çıktığını görüyoruz.
Tüm bu başlıkların yanında, Avrupa Birliği’nin yapay zeka ve veri koruma düzenlemelerini gevşetme sinyali vermesi, teknolojinin geldiği noktayı yeniden tartışmaya açıyor. Yapay zekâ artık yalnızca bir yazılım değil; üretimde, ticarette, ihracatta ve hatta kamu yönetiminde rekabetin yeni belirleyicisi. AB’nin teknoloji şirketlerine uyguladığı baskıyı hafifletme eğilimi, küresel rekabetin geldiği noktayı gösterirken Türkiye için de bir fırsat alanı oluşturuyor: Daha hızlı adaptasyon, daha güçlü yerli teknoloji, daha cesur yatırım. Sonuç olarak, bu hafta hem içeride hem dışarıda ekonomi ve sanayi açısından yoğun bir gündem yaşandı. Dünya finans sistemi kendi düzenini kurmaya devam ederken, Türkiye üretim gücü ve iş dünyasının dinamizmiyle yeni dönemin koşullarına uyum sağlama mücadelesini sürdürüyor. Belirsizliklerin arttığı bir çağdayız; ancak üretimin, istihdamın ve ihracatın değerinin her zamankinden fazla olduğu da bir gerçek. Bu nedenle gelecek, bugün doğru adım atan ülkelerin ve şehirlerin olacak.

Kaynak: Sanayi Haber Ajansı