19 Mayıs Ruhuyla Üretimin, Eğitimin ve Kalkınmanın Yeni Yol Haritası

19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’nı karşıladığımız bu günlerde, Türkiye’nin üretim, istihdam ve eğitim başlıklarında verdiği mücadeleyi yeniden düşünmek gerekiyor. Çünkü bugün yalnızca bir bayramı kutlamıyor, aynı zamanda Cumhuriyet’in ikinci yüzyılında nasıl bir ekonomik ve toplumsal yapı kuracağımızı da tartışıyoruz.
Son günlerde gündeme gelen haberler aslında Türkiye’nin önündeki temel gerçeği açık şekilde gösteriyor. Mesleki eğitimden organize sanayi bölgelerine, dijital dönüşümden ulaşım yatırımlarına kadar birçok alanda yeni bir dönüşüm süreci yaşanıyor. Özellikle sanayi üretiminin sürdürülebilirliği açısından genç nüfusun üretime dahil edilmesi artık bir tercih değil, zorunluluk haline geldi.
TESK tarafından yürütülen ve Avrupa Birliği destekli projelerde öne çıkan “yeşil ve dijital dönüşüm” konusu, artık yalnızca Avrupa’nın değil Türkiye’nin de ana gündemi durumunda. Ayakkabı ve deri sektöründen metal sanayiine kadar birçok alanda işletmeler dijitalleşme baskısıyla karşı karşıya. Ancak burada en kritik mesele teknolojiden önce insan kaynağı oluyor. Çünkü güçlü bir eğitim modeli kurulmadan sanayinin dönüşümünü tamamlamak mümkün görünmüyor.
Bugün organize sanayi bölgelerinde en çok konuşulan başlıklardan biri ara eleman sorunu. Yıllardır ihmal edilen meslek liseleri ve teknik eğitim modeli, sanayicinin üretim kapasitesini doğrudan etkiliyor. Oysa OSB’ler artık yalnızca üretim yapılan alanlar değil; eğitim merkezleri, teknoloji üsleri ve istihdam kampüsleri haline dönüşmek zorunda. Bazı OSB’lerde kurulan mesleki eğitim merkezleri ve teknopark iş birlikleri bu açıdan umut veriyor.
Öte yandan ekonomik göstergeler üretim tarafındaki baskının sürdüğünü gösteriyor. Açıklanan bütçe verileri, kamu harcamalarının arttığını ve bütçe açığının büyüdüğünü ortaya koyuyor. Sanayici yüksek finansman maliyetleriyle mücadele ederken, işletmeler bir yandan da enerji, iş gücü ve hammadde giderlerini dengelemeye çalışıyor. Enflasyonla mücadele süreci devam ederken üretimin sürdürülebilirliği daha kritik hale geliyor.
Bu noktada yalnızca ekonomik verileri değil, iş hayatındaki dönüşümü de doğru okumak gerekiyor. Son günlerde yayımlanan araştırmalar, şirketler için en büyük maliyetin yalnızca düşük performans değil, kurum kültürünü bozan çalışma anlayışı olduğunu gösteriyor. Yeni dönemde şirketlerin yalnızca “yüksek performanslı çalışan” değil, ekip kültürüne uyum sağlayan insan kaynağına ihtiyaç duyduğu görülüyor. Bu durum aslında eğitim sisteminin de yeniden şekillenmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
19 Mayıs’ın taşıdığı ruh tam da burada önem kazanıyor. Mustafa Kemal Atatürk’ün gençliğe emanet ettiği Cumhuriyet, yalnızca siyasi bağımsızlığı değil ekonomik bağımsızlığı da hedefliyordu. Bugün yerli üretim, teknoloji geliştirme, savunma sanayii yatırımları ve sanayi bölgelerindeki dönüşüm bu hedefin yeni yüzyıldaki karşılığıdır.
Türkiye’nin güçlü bir gelecek kurabilmesi için üretim ekonomisini merkezine alan yeni bir kalkınma anlayışına ihtiyacı bulunuyor. Eğitim ile sanayi arasındaki bağın güçlenmesi, gençlerin üretime yönlendirilmesi, OSB’lerin teknoloji ve istihdam merkezlerine dönüşmesi artık ertelenemez bir zorunluluktur.
19 Mayıs’ın ortaya koyduğu mücadele ruhu, bugün sanayide, eğitimde ve ekonomide yeniden hatırlanmalıdır. Çünkü güçlü Türkiye hedefi ancak üreten, geliştiren ve gençlerini doğru yetiştiren bir sistemle mümkün olacaktır.

Kaynak: SHA