Yüksek Performans Baskısı Ne Zaman Verimliliği Düşürür?

İş hayatında yüksek performans çoğu zaman yüksek beklentiyle birlikte anılır. Hedefler yükseltilir, süreler kısalır, daha hızlı sonuç alınması beklenir. Belirli ölçüde baskı, çalışanların dikkatini toplamasına ve önceliklerini netleştirmesine yardımcı olabilir.

Ancak baskı arttıkça performansın da sürekli artacağını düşünmek önemli bir yanılgıdır.

İnsan performansı doğrusal ilerlemez. Çalışanın üzerindeki baskı belirli bir seviyeye kadar harekete geçirici olabilirken, bu seviye aşıldığında dikkat dağınıklığı, karar hataları, iletişim problemleri ve tükenme belirtileri ortaya çıkabilir.

Özellikle sanayi işletmelerinde bu durum yalnızca çalışan memnuniyeti açısından değil, operasyonel sonuçlar açısından da önemlidir.

Üretim hattında çalışan bir kişinin dikkati azaldığında hata oranı yükselebilir. Yoğun baskı altında çalışan bir yönetici daha kısa vadeli kararlar verebilir. Sürekli yetişme kaygısı yaşayan ekipler, problemi kalıcı olarak çözmek yerine günü kurtaran yöntemlere yönelebilir.

Bu nedenle stresin etkisini yalnızca “Çalışan kendini nasıl hissediyor?” sorusuyla değerlendirmek yeterli değildir. Asıl mesele, stresin davranışı ve iş sonucunu nasıl değiştirdiğidir.

Kısa süreli ve yönetilebilir stres, kişiyi harekete geçirebilir. Bir teslim tarihinin yaklaşması odağı artırabilir, kritik bir toplantı öncesindeki heyecan hazırlığı güçlendirebilir. Fakat stres sürekli hale geldiğinde aynı mekanizma artık performansı desteklemek yerine zorlamaya başlar.

Çalışan daha fazla çalışıyor gibi görünür ancak daha fazla hata yapabilir.

Toplantı sayısı artar fakat karar kalitesi düşebilir.

İnsanlar işleri hızlandırmak için birbirleriyle daha az iletişim kurabilir ve bunun sonucunda koordinasyon problemleri büyüyebilir.

Burada yöneticilerin önemli bir sorumluluğu vardır. Çünkü ekip üzerindeki baskının kaynağı her zaman iş yükünün kendisi değildir. Belirsizlik, sürekli değişen öncelikler, çelişkili talimatlar, gerçekçi olmayan teslim süreleri veya hata karşısında verilen aşırı tepkiler de stres seviyesini yükseltebilir.

Bazen bir yönetici çalışanından “daha dayanıklı” olmasını beklerken aslında sistemin ürettiği gereksiz baskıyı gözden kaçırabilir.

Bu noktada dayanıklılık kavramını da doğru anlamak gerekir.

Duygusal dayanıklılık, her koşula sessizce katlanmak değildir. Zorluk karşısında toparlanabilmek, değişen koşullara uyum sağlayabilmek ve baskı altında düşünme kapasitesini koruyabilmektir. Ancak çalışanı sürekli zorlayan bir sistem kurulup ardından ondan daha dayanıklı olması beklenirse sorunun kaynağı bireye yüklenmiş olur.

Sağlıklı performans yönetimi, çalışan üzerindeki tüm stresi ortadan kaldırmayı amaçlamaz. Bunun yerine gereksiz stresi azaltır, işin doğal baskısını ise yönetilebilir hale getirir.

Bunun için yöneticilerin öncelikleri netleştirmesi, aynı anda verilen çelişkili talepleri azaltması, çalışanların hangi konuda karar alabileceğini açıkça tanımlaması ve iş yükündeki yoğun dönemleri mümkün olduğunca öngörülebilir hale getirmesi gerekir.

Stresin yükseldiğini gösteren işaretler de yalnızca açık şikâyetler değildir. Artan küçük hatalar, unutkanlık, ekip içi tahammülsüzlük, kararların sürekli ertelenmesi veya çalışanların inisiyatiften kaçınması da sistemin baskı üretmeye başladığını gösterebilir.

Ayrıca sürekli yüksek tempoyu başarı göstergesi olarak görmek de sorgulanmalıdır.

Bir ekip birkaç hafta olağanüstü çabayla hedefe ulaşabilir. Ancak aynı tempo aylar boyunca devam ediyorsa burada artık yüksek performanstan değil, sürdürülebilirlik probleminden söz etmek gerekir.

İşletmeler için asıl değer, insanların kısa süreli olarak sınırlarını zorlaması değil, uzun vadede kaliteli ve güvenilir performans üretebilmesidir.

Bu nedenle yöneticilerin yalnızca sonuç göstergelerine değil, sonuçların hangi koşullarda üretildiğine de bakması gerekir.

Belki de sorulması gereken soru şudur:

“Ekibimizin üzerindeki baskı onları daha iyi performansa mı taşıyor, yoksa fark etmeden hata yapmaya ve tükenmeye mi zorluyor?”

Çünkü yüksek performans ile sürekli yüksek baskı aynı şey değildir.

Sürdürülebilir başarı, insanlardan her zaman daha fazlasını istemekle değil, insanların en iyi performanslarını gösterebilecekleri koşulları oluşturmakla mümkündür.

Kaynak: Sanayi Haber Ajansı